كوچ دوباره... از اينجا مي‌روم و به پادبير يك بر مي‌گردم

وقتي پنج سال پيش پرشين بلاگ با مشكلاتي روبه‌رو شد و البته ورود به وبلاگ در محل كار ما ممنوع بود و اين بلاگ هم فيلتر شده بود مجبور شدم كه بلاگ ديگري بيابم و بر حسب اتفاق "بلاگ پارس" را يافتم.

اوايل خوب بود اما روز به روز بد و بدتر شد و هر روز يه جاش درد مي‌گيريد. نشاني‌اش فيلتر مي‌شود و خودشان مطالب را سانسور مي‌كنند. الان هم نشاني اصلي كه همه دوستان آن را دارند قطع شده است.

به هر حال در اين دنياي پر از مشكلات خراب بودن و اعصاب خورد كردن يه بلاگ هم نوبر است...

ظاهرا پرشين بلاگ مشكلاتش برطرف شده فعلا از ابتداي سال 91 به آن بلاگ بر مي‌گردم و به مديران بلاگ پارس توصيه مي‌كنم كار در اين عرصه را رها كرده و بروند سوپرماركت و يا ميوه فروشي باز كنند!

شايد هم كلا رفتم سراغ پادبير سه كه اگر تغيير دادم به همه اطلاع مي‌دم. البته اگه اين مطالب را به جز خودم كسي بتواند ببيند!

نشاني پادبير يك

http://padabir.persianblog.ir/

عصر روز 28 اسفند است و ساعت كاري آخرين روز شيفت هم به پايان رسيد. امروز بسيار سرد بود در حالي كه شكوفه‌هاي ريز و گل‌هاي سفيد بهاري را مي‌شد گوشه كنار خيابان ديد.
90 به پايان رسيد در حالي كه مثل هميشه شادي‌ها و غم‌هاي زيادي با خود داشت. هر چند به برخي برنامه‌هاي پيش‌بيني شده نرسيدم اما در مجموع ناراضي‌كننده نبود. تجربه‌هاي خوبي داشت و كلي سفر...
اما مي‌خواهم از يك تجربه خوب ديگر سخن بگويم و آن از دوستان جديدي بود كه يافتم. ايده اين كار را از سروش صاحب‌فصول، دوست، خبرنگار و همكار مطبوعاتي گرفتم. او هم يكي از دوستاني بود كه در سال 90 بيشتر از هميشه با او كار كردم، ما كه راضي بوديم خدا هم از او راضي باشه.
در محل كار يعني ايسنا هم طبق معمول تعداد قابل توجهي دوست و همكار جديد به ما اضافه شد كه همه جوان و پر انرژي و هر يك داراي حسن‌هاي بسيار. امسال فرصتي شد در نمايشگاه مطبوعات و خبرگزاري‌ها با جمعي از جوانان آشنا شوم كه خاطرات خوشي را در پي داشت. اسم نمي‌آورم چون ممكن است همه را به ياد نداشته باشم!
همچنين ياد مي‌كنم از دوستان جديد ديگري مثل اسماعيل كه در يك سفر جالب آشنا شديم. مي‌شه گفت بيش از 20 ـ 30 نفر به تعداد دوستانم افزوده شد و البته با يك دوست رابطه‌ام شكرآب شد كه اميدوارم زود برطرف شود.
از شما هم مي‌خواهم كه دايره دوستان خود را زياد كنيد، ضرر ندارد هيچ پر از منفعت هم هست.
دوستان مجرد هم به جمع متاهلان بپيوندند كه بهترين دوست همسر است!
به اميد اينكه سال 91 سال تجربه‌هاي خيلي جديد باشه و دوستان خوب ديگري بيابم و سپاس از خداوند كه هميشه همراهم بود....

دو هفته مانده تا پايان سال و من مانده‌ام و مطالب نگفته بسياري. تقريبا در شش ماهه دوم اتفاق‌ها و ماجراهاي زيادي به وقوع پيوست كه مي‌شد براي هر كدام كلي مطلب نوشت اما نشد.
مثلا از سفرهاي تقريبا زيادي كه در اين مدت انجام شد و هر يك تجربه جديدي بود كه مي‌تواند براي مسافران راهگشا باشد و يا اتفاق‌هاي كاري و شخصي. بگذريم.
1 ـ ساختمان ايسنا بعد از 12 سال جابه‌جا شد. الان ديگه كاملا جا افتاده‌ايم و كم‌كم همه دارند ساختمان قديم را از ياد مي‌برند. در همين زمينه قرار است كه سايت هم ظاهرش تغيير كند و حتي نرم‌افزار ارسال خبر دچار تحول مي‌شود. پس در زمينه كاري تغييرات در سال 90 اساسي و چشمگير بوده است. شايد اين تغييرات اساسي پاياني باشد براي يك دوره.
2 ـ يك اتفاق مهم ديگر براي ايسنا به وقوع پيوسته كه مي‌طلبد در يك مطلب مجزا، داستاني مفصل براي آن بنويسم و آن ظهور و بروز آگهي تجاري بر روي سايت براي نخستين بار در طول تاريخ ايسناست. استقلال رسانه و تناقض مشكلات مالي....
3 ـ دوست داشتم كمي هم درباره اسكار بگويم. به قول يكي از بچه‌ها همه كشورها وقتي اسكار مي‌گيرند كلي شادي مي‌كنند و جشن مي‌گيرند اما ما (البته برخي از ما مثل صدا و سيما) يه جوري رفتار مي‌كنيم كه انگار گرفتن اسكار يك جرم است. خودم را كنترل كرده و به كسي ناسزا نمي‌گويم.
4 ـ درباره اختلاس يا فساد مالي سه هزار ميليارد توماني هم ايضا...
5 ـ اين روزها از هر كي مي‌پرسم امسال چگونه گذشت مي‌گويد بسيار سريع. براي من هم خيلي تند گذشت البته خيلي هم بد نبود. براي فراموش كردن و يا گذر كردن از برخي موانع و اتفاق‌ها بايد به سرعت رد شد. به هر حال سال 90 به پايان رسيد؛ سالي كه با تجربه‌هاي نو، تازه و حتي هيجان انگيز همراه بود.
به اميد سالي با نشاط تر در سال 91

بوي خاك بوي سبزه بوي عيد

ماهي قرمز كوچولو شب عيد رسيد!

چند شب پيش مستندي درباره حادثه زمين فوتبال چوار ديدم.
اينكه يك بازي فوتبال بمباران مي‌شود و 15 نفر كشته و تعداد زيادي هم زخمي مي‌شوند را نمي‌دانم كدام قانون فيفا يا همان فيرپلي (بازي جوانمردانه) تحليل مي‌كند؟!
دو هفته پيش در جريان يك بازي در مصر حدود 80 نفر كشته شدند اما اين كشته‌ها با آن كشته‌ها بسيار متفاوتند. در مصر به دليل خشم از باخت خون‌ها ريخته شد و در ايلام به دليل بازنده شدن در برابر يك ملت.
آن روز را به خاطر دارم. هر چند كودكي بيش نبودم اما مانور و پشتك زدن هواپيماي عراقي بر آسمان چوار و زمين فوتبالش را خوب به ياد دارم.
همان گونه كه خلبان هواپيماي حامل بمب اتم مي‌دانست كه با پرتاب بمبش هزاران نفر بي‌گناه را در هيروشيما يك‌باره مي‌كشد، خلبان هواپيماي عراقي هم خوب مي‌دانست كه توپي كه در زمين فوتبال چوار است با توپي كه در جبهه‌هاست تفاوت دارد اما او شليك كرد و كشت.
به نظرم اين يك اتفاق عادي نيست؛ چون فوتبال يك ورزش عادي نيست. فوتبال پيام‌هايي بسيار دارد. از زندگي تا مرگ. از كشته شدن تا شهيد شدن...
سال‌ها از حادثه زمين فوتبال چوار ايلام مي‌گذرد و امسال مستندي ـ البته همراه با اشكالات و ايراد ـ از آن ساخته شد. اين همه فاصله براي چيست؟ مطمئنا اگر اين حادثه در كشور ديگري و يا حتي در شهر مهم مركزي ايران اتفاق مي‌افتاد تاكنون چندين فيلم سينمايي از آن ساخته شده بود. اما ايلام انگار ايستگاه آخر است.

ضمن عرض سپاسگذاري از دوستان، عقربه، عشيره، متعلقات و وابستگان، فك و فاميل، دوستان گرامي، هم‌كلاسي و دوستان گرامي آنها كه همراهشان آمده بودند و برخي موي بلند داشتند، همراهان و همكاراني كه از راه دور و نزديك با وسايل جمعي و فردي و شخصي و پياده نزول اجلال كرده و مرحمت فرمودند جلسه دفاع را استماع و با كف زني و احيانا با رعايت اصول اسلامي و اعتقادي ديده بوسي كرده و تبريك گفتند و همچنين از همه مقامات و رفقايي كه به دليل عذر شرعي و ضيغ وقتي نتوانستند در اين محفل و مجلس نوراني حضور به برسانند به اطلاع مي‌رساند كه بنده با نمره نوزده و بيست و پنج صدم موفق به نشان نمره پاياني دوران ارشدي شدم

جا دارد به همين مناسبت شعر با معنا و مفهوم زير را بار ديگر همه با هم زمزمه كنيم

ارشد شدن چه آسان آدم شدن محاله

من اله توفقيات كثير و كبير

و بالاخره دفاع از پايان نامه

درست يك سال بعد از تصويب پروپزال روز پنج شنبه پانزده ده ساعت يازده از پايان نامه كارشناسي ارشد دفاع مي‌كنيم.
حضور مكرم و گرامي شما موجب مسرت و شادكامي و قوت قلب و اينهاست.
داستاني در همين باب بزودي خواهم نوشت.
عنوان پايان نامه: تاثير رسانه بر محبوبيت فوتبال در بين هواداران تيم‌هاي استقلال و پرسپوليس

چکيده پايان‌نامه (شامل خلاصه، اهداف، روش‌های اجرا و نتايج به دست آمده):
1) هدف پژوهش: هدف اين تحقيق بررسي رابطه انعکاس رسانه‌ای فوتبال با محبوبيت آن در بين هواداران تيم‌هاي استقلال و پرسپوليس است كه در مدت برگزاری لیگ باشگاه‌هاي كشور به ورزشگاه مي‌روند.
2) روش پژوهش: با توجه به ماهیت موضوع تحقیق و به ویژه حجم و سطح طرح تحقیق، مناسب‌ترین روش انجام این پژوهش، روش پیمایشی (زمینه‌یابی) است.
3) جامعه آماری و روش نمونه‌گیری: جامعه آماري هواداران تيم‌هاي استقلال و پرسپوليس هستند كه به ورزشگاه مي‌روند. از آنجايي كه ورزشگاه آزادي تهران محل اصلي برگزاري مسابقات اين دو تيم است و در بازي‌هاي مهم ظرفيت ورزشگاه پر مي‌شود در نتيجه جامعه آماري به تعداد حداكثر ظرفيت يعني 100 هزار نفر بود، روش نمونه‌گيري هم تصادفی ساده بود.
4) ابزار اندازه‌گیری پژوهش: ابزار اندازه‌گیری در این پژوهش پرسشنامه‌ای مشتمل بر 38 سوال است.
5) نتیجه کلی: طبق نتايج اين تحقيق بین تماشای فوتبال در تلویزیون و محبوبیت فوتبال در بین هواداران دو تیم استقلال و پرسپوليس و نيز بین تماشای فوتبال در تلویزیون و تماشای مسابقه تیم مورد علاقه رابطه معنی‌داری وجود دارد. همچنين بین میزان استفاده از رسانه‌ها و کسب اطلاعات در مورد برنامه مسابقات رابطه معنی‌داری وجود دارد.
اما تماشای برنامه‌های ماهواره‌ای و نيز مطالعه مطبوعات و سایت‌های اینترنتی ورزشي نقشی در محبوبیت فوتبال در بین هواداران این دو تیم ندارد. همچنين علاوه بر اينكه تماشای برنامه 90 نقشی در علاقه‌مندی افراد به فوتبال ندارد، ثابت شده است كه تحصیلات هواداران نقشی در رفتن آنها به ورزشگاه نداشته است. در انتها نيز نتايج تحقيق نشان مي‌دهند كه بین میزان استفاده از رسانه‌ها و محبوبیت فوتبال در بین هواداران این دو تیم رابطه معنی‌داری وجود ندارد.

چند ماهي بود كه نمي‌دانم چرا دست و دلم به وبلاگ نرفت و مطالب اندكي نوشتم. از آخر شهريور كه رفتيم يزد تا تمديد پايان نامه و خلاصه روزهاي مهمي چون محرم و روز دانشجو و سال‌روز ايسنا و خلاصه كلي مطلب ديگر كلي سوژه وجود داشت اما ننوشتم. دست بر قضا همه هم در پاييز بودند. شايد يه دلايلي داشته كه حالا ولش مي‌كنيم...!
مهم‌ترين خبر اينه كه به زودي (واقعا به زودي) دفاع مي‌كنم. اين روزها در حال ژيگول‌كاري پايان‌نامه هستم. همين امروز آن را نهايي مي‌كنم به اميد خدا.
در انديشه يك سفر هم هستم. يه سفر خوب. اگه خدا بخواهد اي‌شالا...
و نهايتا كلا روزهاي كم هيجاني را سپري مي‌كنم. آسته مي‌آييم و آسته مي‌رويم؛ اي بدك هم نيست.
شايد يك دليل اينكه در اين سه ماه كم نوشته‌ام همين باشد. وبلاگي نوشتم كم مي‌آيد. اصراري هم نيست. فقط از شما ببينده گرامي به دليل سر زدن و ديدن فضاي سوت و كور عذر مي‌خواهم.
مي‌گن 24 دي ماه آن قدر برف مي‌آيد كه كل كشور تعطيل مي‌شه. 24 دي اربعين هم هست. آيا به پيش‌گويي علاقه‌اي داريد؟

خدايا به بعضي از آنهايی که ايمان آورده اند يادآوري کن که تو خدا هستي ، نه آنها ...

مدت مديدي است كه فرصت نوشتن در وبلاگ را نداشتم. كلي مطلب بود كه نشد. از فرصت سوزي درباره پايان نامه و اجبار دانشگاه براي ثبت نام ترم جديد و تمديد پايان‌نامه تا شركت هشت روزه در نمايشگاه مطبوعات و خبرگزاري‌ها به عنوان غرفه دار.
الان هم وسط كار و خبر بودم كه يك اي‌ميل دريافت كردم كه حاوي جملات زير بود. بدون رد يا تاييد آن عينا در نشر و گسترش آن اقدام مي‌كنم. هر چه باشد يا نباشد و منظورش چه بوده از ديدگاه ادبياتي جالب و قابل توجه است و صد البته از منظر فلسفي و ماورايي!

اینجا سرزمین واژه‌های وارونه است:
جایی که گنج، "جنگ" می‌شود
درمان، "نامرد" می‌شود
قهقه، "هق هق" می‌شود
اما دزد همان "دزد" است
درد همان "درد"
و گرگ همان "گرگ"